Szymon Szurmiej

nie pobrano

Imię i nazwisko:

Szymon Szurmiej

Data urodzenia:

18-06-1923

Rozpoczęcie okresu twórczości:

2. połowa XX wieku

Miejsce zamieszkania: Lata 1960te XX wieku Dzierżoniów, Wrocław, Warszawa
Dzieła:

Filmografia

Aktor filmowy

    2004: Łódź płynie dalej - jako Izaak

    2001: Przedwiośnie - jako rabin

    1998: Fotoamator - jako lektor

    1997: Panna Madonna legenda tych lat

    1994: Wenn alle Deutschen schlafen - jako Żyd w baraku

    1993: Żywot człowieka rozbrojonego

    1985: Mrzonka - jako Nowosielski

    1984: Szaleństwa panny Ewy - jako właściciel lombardu

    1984: Przybłęda

    1983: The winds of war

    1983: Austeria - jako Wilf

    1982: Życie Kamila Kuranta - jako egzekutor

    1982: Hotel Polanów i jego goście - jako Joe Menasze

    1982: Blisko, coraz bliżej - jako Karczmarz Kleinpeter

    1982: Pensja pani Latter - jako Lichwiarz Fischman

    1981: Miłość ci wszystko wybaczy - jako Kierownik sali w "Adrii"

    1981: Pugovitsa - jako Komarek

    1979: Die Schmuggler von Rajgorod - jako stary Żyd

    1979: Komedianci jako Kałmen Szadchen

    1979: Gwiazdy na dachu - jako narrator

    1979: Dybuk - jako Meszułach

    1979: Doktor Murek - jako bezdomny w noclegowni

    1977: Śmierć prezydenta - jako poseł żydowski

    1977: Sprawa Gorgonowej - mężczyzna rozmawiający z Axerem

    1976: Das Licht auf dem Galgen - jako Stefford

    1976: Budapesti mesek - jako pasażer w tramwaju

    1975: Philipp, der Kleine - jako handlarz instrumentami muzycznymi

    1975: Moja wojna, moja miłość

    1975: Dyrektorzy - szef BHP w "Fabelu"

    1975: Doktor Judym - jako doktor Chmielnicki

    1974: Janosik - jako Żyd karczmarz

    1973: Sanatorium pod Klepsydrą - jako Żyd recytujący fałszywe wersy Koheleta

    1973: Janosik - jako Karczmarz Jankiel

    1971: Jak daleko stąd, jak blisko - jako uczestnik pogrzebu na cmentarzu żydowskim

    1969: Wniebowstąpienie - jako wuj Raisy

    1963: Naganiacz - jako Żyd

Reżyser

Teatr Żydowski w Warszawie

Gmach Teatru Żydowskiego

    2010: Pół żartem, pół serio

    2007: Tradycja

    2005: Żyć nie umierać!

    2005: Publiczność to lubi

    2004: Między dniem a nocą

    2000: Kamienica na Nalewkach (wraz z Gołdą Tencer)

    1998: ...i stał się cud

    1997: Ballada o brunatnym teatrze (wraz z Gołdą Tencer)

    1994: Błądzące gwiazdy

    1993: My Żydzi polscy (wraz z Gołdą Tencer)

    1990: Dybuk

    1990: Ballada o ślubnym welonie

    1986: Pieśń o zamordowanym ... (wraz z Gołdą Tencer)

    1981: Poszukiwacze złota (wraz z Juliuszem Bergerem)

    1979: Bonjour monsieur Chagall

    1979: Z otchłani

    1977: Gwiazdy na dachu

    1977: W noc zimową

    1976: Dwaj Kunie-Lemł

    1976: Bóg człowiek i diabeł

    1975: Dzban pełen słońca

    1975: Włóczykij

    1975: Śmierć komiwojażera

    1974: Pieśń mojego narodu

    1973: W nocy na starym rynku

    1973: Dybuk

    1971: Grunt to zdrowie

    1971: Wśród walących się ścian

    1969: Zielone pola

    1969: Bóg, człowiek i diabeł

    1968: Córki kowala

Teatr Rozmaitości we Wrocławiu

    1966: Quiz

    1964: Lubow Jarowaja

    1964: Pod własnym dachem

    1962: Tragedia optymistyczna

    1962: Romeo i Julia

    1961: Pociąg pancerny

    1961: Teatr Klary Gazul

    1960: Pięć wieczorów

Dolnośląski Teatr Powszechny we Wrocławiu

    1960: Śmierć komiwojażera

    1960: Pan Jowialski

    1960: Testament mój

Teatr Ziemi Opolskiej w Opolu

    1956: Romeo i Julia

    1955: Maturzyści

Teatry Dramatyczne we Wrocławiu

    1954: Maszeńka

    1954: Szczygli zaułek

    1953: Tania

    1953: Sprawa rodzinna

    1953: Chirurg

Autor sztuk

    1998: ...I stał sie cud

    1979: Bonjour Monsieur Chagall

    1977: Gwiazdy na dachu (razem z Michałem Szwejlichem)

    1972: Było niegdyś miasteczko. Korowód weselny

    1971: Grunt to zdrowie (razem z Michałem Szwejlichem)

Określenie kręgu rodzinnego:

Ojciec Jan Szurmiej, matka Ryfka z domu Biterman, żona Gołda Tencer, aktorka Teatru Żydowskiego; wnuczka Joanna Szurmiej-Rzączyńska – aktorka, wnuk Jakub Szurmiej - aktor

Opis kształcenia:

Studium aktorskie przy teatrze w Ałma-Acie

1966 – eksternistyczny egzamin reżyserski

Życie zawodowe i członkostwo w organizacjach:

Od 1951 – asystent reżysera w Teatrze Polskim we Wrocławiu, 1953-1955 reżyser tamże

1955-1956 – kierownik artystyczny i reżyser Teatru Ziemi Opolskiej w Opolu

1956-1962 – kierownik Dolnośląskiego Teatru Powszechnego we Wrocławiu

Lata 1960te – prowadził próby teatru dramatycznego w Dzierżoniowie

1962-1967 – reżyser we wrocławskim Teatrze Rozmaitości

Od 1967 reżyser, a od 1969 dyrektor Państwowego Teatru Żydowskiego w Warszawie

Przewodniczący Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego Żydów w Polsce (obecnie prezes honorowy). 1985 1989 poseł na Sejm PRL IX kadencji. Wówczas pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Sejmowej Komisji Kultury. W latach 1986–1987 członek Narodowej Rady Kultury. Przewodniczący Komisji Koordynacyjnej Organizacji Żydowskich w RP, członek Światowego Kongresu Żydów, wiceprezydent Światowej Federacji Żydów Polskich, członek Egzekutywy Europejskiego Kongresu Żydów oraz członek Prezydium Światowego Komitetu Kultury Żydowskiej.

Wyróżnienia:

    2005: Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

    2003: Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski

    2002: Wielki Krzyż Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec

    2001: Medal Zasłużony dla Tolerancji

    2001: Order Sztuk Pięknych i Nauk Humanistycznych

    1993: Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski

    1987: Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Polonia

    1986: Złota Odznaka za zasługi dla Warszawy

    1979: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

    1976: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

    1973: Zasłużony Działacz Kultury

    1973: Złoty Krzyż Zasługi

Współpracownicy:

Gołda Tencer, Michał Szwejlich, Juliusz Berger

Charakterystyka:

Aktor, reżyser teatralny i kierownik zespołów teatralnych, w późniejszym czasie także polityk i działacz środowisk kulturalnych i żydowskich w kraju i za granicą.

Literatura i źródła publikowane:

Beata Hebzda-Sołogub, Amatorski ruch kulturalny w Dzierżoniowie w latach 1945-1990, „Rocznik Dzierżoniowski” 1994, s. 64-71.

Krystyna Gucewicz, Szymon Szurmiej, Warszawa 2007

Rodzaj twórczości:

» aktorstwo

» teatr

Wyznanie:

» mojżeszowe